Pierwsze źródło wiedzy dla Polonii na całym świecie

Pierwsze źródło wiedzy
dla Polonii na całym świecie

Autor: prof. Karol SAMSEL

, ,
Współczesne polskie literaturoznawstwo i krytyka literacka coraz częściej zamykają się we własnym języku i własnych schematach. Zamiast realnej komunikacji pojawia się dyskurs, który mówi sam do siebie. Krytycy nie potrzebują już ani autorów, ani czytelników — sami ich zastępują, tworząc pozór obiegu myśli. W efekcie oferują uogólnienia, które nie prowadzą do prawdziwej uniwersalizacji sensu, lecz pozostają pustymi formułami - pisze prof. Karol Samsel
, , ,
Pominięcie Dariusza Dziurzyńskiego w narracjach o polskiej poezji przełomu XXI wieku nie jest jedynie krytycznym przeoczeniem, lecz aktem formującym — negatywną definicją awangardy, zbudowaną na wykluczeniu precyzji, postimpresjonistycznej wrażliwości i heroizmu warsztatu. Ten esej jest próbą nazwania jednego z ciężkich grzechów zaniedbania współczesnej krytyki literackiej - pisze prof. Karol SAMSEL
, , ,
Jarosław Jakubowski to jeden z tych pisarzy, których rangę rozpoznaje się natychmiast — a mimo to wciąż zbyt rzadko się ją nazywa. Żywołapka, jego najnowsza i najbardziej monumentalna powieść, potwierdza dojrzałość warsztatową prozaika, który z równą swobodą operuje klasyczną narracją, monologiem wewnętrznym i ostrą obserwacją społeczno-polityczną, wpisując własne doświadczenie w szeroką tradycję polskiej „prozy gorącej” — dziś pisanej już w czasie zimnym.
, , , ,
Poezja Bogusława Kierca to jedna z ostatnich przestrzeni w polskiej literaturze, gdzie wciąż mówi się „z miejsca ostatecznego”. Jego nowy tom pokazuje, że z takiej perspektywy można patrzeć na świat zarówno z brutalną szczerością jak i z renesansową pełnią – pisze prof. Karol SAMSEL.
,
„Rano we wczesnym słońcu” – tak otwiera się jeden z wierszy Andrzeja Kopackiego i tak też zaczyna się jego najnowsza książka: w świetle, które odsłania nie tylko pejzaż Sycylii, lecz także fundamenty samej poezji. Kopacki – germanista, poeta i eseista, wieloletni redaktor „Literatury na Świecie” i jeden z najwybitniejszych polskich tłumaczy literatury niemieckojęzycznej – prowadzi w „Agrygencie” czytelnika do własnych rudymentów: tego, co w kulturze jeszcze surowe, pierwotne, nieobrobione. Właśnie dlatego jego tom staje się nie tyle podróżą na Południe, ile wyprawą do źródeł mówienia o literaturze, do miejsca, gdzie tradycja i nowoczesność zaczynają rozmowę od początku.
, , , ,
Stanisław Barańczak jest w swojej twórczości jak Kohelet: apodyktyczny, mówiący, że czas na audiencję jest krótki - tak, jak gdyby bił dzwonem na trwogę. Barańczak-Kohelet potrafi razić słowem jak gromem, i to celnie. W czym zazwyczaj znajduje upodobanie postronnego czytelnika. 26 grudnia mija 10 lat od jego śmierci.
, , , ,
Herbert nie tylko spożytkował, ale i przekradł kulturę Greków i Rzymian na teren naszej kultury – niczym Prometeusz święty ogień z Olimpu, stwarzając taką lirykę, która wytworzyła cały paradygmat polskiej aktualizacji antyku. I to aktualizacji w pełni polskiej – pisze z okazji setnej rocznicy urodzin Zbigniewa Herberta prof. Karol Samsel – literaturoznawca i poeta.
, , , ,
Stanisław Grochowiak narąbał całych ćwierci baroku, połci dekadentyzmu, kawałków ekspresjonizmu, doprawił je Norwidem, Liebertem, Gałczyńskim, wszystko to wrzucił do kotła, zagotował, odcedził i ciepłe jeszcze sprasował w gęste treściwe wiersze.
, , , ,
Zachodnie literatury udzielają nam wglądu we własne historie, gdzie „komparatystyka niemożliwości” (zostańmy może przy tej nazwie) nie jest aż tak kluczowa w relatywizacji konkretnego, historycznoliterackiego namysłu: ten namysł, ta historia literatury, mówiąc najprościej, nie muszą być zrelatywizowane, nie poniosła bowiem aż tylu ofiar – pisze prof. Karol SAMSEL.

NEWSLETTER